استاد دانشمند / وصيت نامه

مَوْلاىَ يا مَوْلاىَ اَنْتَ الْخالِقُ وَاَ نَا الْمَخْلُوقُ وَهَلْ يَرْحَمُ الْمَخْلُوقَ اِلا الْخالِقُ مَوْلاىَ يا مَوْلاىَ اَنْتَ الْعَظيمُ وَاَ نَا الْحَقيرُ وَهَلْ يَرْحَمُ الْحَقيرَ اِلا الْعَظيمُ مَوْلاىَ يا مَوْلاىَ اَنْتَ الْقَوِىُّ وَاَ نَا الضَّعيفُ وَهَلْ يَرْحَمُ الضَّعيفَ اِلا الْقَوِىُّ ترجمه : مولاى من اى مولاى من تويى آفريدگار و منم آفريده و آيا رحم کند بر آفريده جز آفريدگار مولاى من اى مولاى من تويى بزرگ و منم ناچيز و آيا رحم کند بر ناچيز جز بزرگ مولاى من اى مولاى من تويى نيرومند و منم ناتوان و آيا رحم کند بر ناتوان جز نيرومند

قسمتي از وصيت نامه استاد

در طول سال ها (قريب به 25 سال) تبليغ و سخنراني هايم اميد داشته ام كه جوانان عزيز را با امام خويش آشنا و آشناتر سازم اگر مطلب ديني و معارف اسلامي را در قالب خاطره يا طنز يا لطايف و داستان با حالت هاي گوناگون گاهي با لبخند و خواهش يا حزن و ناله و گريه و يا با فرياد و شور و يا آرام و با طمئنينه اجرا كرده ام هدفم اين بوده كه بهتر بتوانم سخن خدا و ائمه اطهار را به جوانان عصر خود منتقل كنم تا مبادا روز قيامت كسي بهانه كند كه سخنرانان اسلامي نتوانستند جوان پسندانه حرف دين را به ما انتقال دهند.
شما نيز مرا دعا كنيد تا در اين امر خطير موفق باشم.
اگر خدا بخواهد مي شود جذابيت و زيبايي يك سخنراني ديني از كشش و جذبه اينترنت و ماهواره و شب نشيني هاي جوان پسندانه بيشتر باشد.
بايد خدا كمك كند!
افسوس كه برخي جوانان عزيز تفاوت تفريحات سالم و انسان ساز را با خوشي هاي زود گذر و لذت هاي ويرانگر دير متوجه مي شوند.

افسوس